رژیم غذایی مناسب برای بیماری اگزما

بیماری اگزما یا آتوپیک درماتیت سبب ایجاد تکه های خشک بر روی پوست می شود که اکثرا با خارش همراه است.

این بیماری در اثر التهاب در بدن بوجود می آید، بنابراین خوردن غذاهایی که مولد التهاب نیستند به بهبود علائم اگزما کمک می کند.

در حالیکه معالجه قطعی برای بیماری اگزما وجود ندارد اما کرم ها وداروهایی برای کاهش التهاب در داروخانه ها موجودند که می توانید بدون نسخه آن ها را تهیه کنید.

در مواردی هم دکتر، بیمار را از خوردن غذاهای خاص که التهاب زا هستند منع می کند. دسته ای از مواد غذایی، موجب آزاد سازی T cells یا سلولهای تی می شوند که منشا ایجاد التهاب وایمونوگلوبین ای (آنتی بادی ای که در بدن در پاسخ به خطر آزاد می شود) اند. شیر، آجیل و گندم مواد غذایی التهاب زا هستند.

چه مواد غذایی ای را بخوریم؟

اگر مبتلا به اگزما هستید رژیم ضد التهاب برایتان مناسب است.

غذاهای ضد التهاب عبارتند از:

ماهی : ماهی منبع طبیعی اسیدهای چرب امگا 3 است که با التهاب در بدن می جنگند. ماهی هایی که امگا 3 بالایی دارند سالمون، ماهی خال مخالی، ساردین و شاه ماهی هستند.

مواد غذایی حاوی پروبیوتیک زیاد: پروبیوتیک نوعی باکتریست که برای سلامت سیستم گوارش مفید است. مواد غذایی مانند ماست پروبیوتیک، سوپ ژاپنی میسو و تمپه (یکی از محصولات سویا) دارای مقدار زیاد این باکتری اند. مواد غذایی و نوشیدنی های تخمیر شده مانند کفیر، کومبوچا (چای تخمیر شده) و سرکرات (کلم تخمیر شده) نیز پروبیوتیک بالایی دارند.

مواد غذایی حاوی فلاونوییدها یا زردینه (نوعی محصول گیاهی): میوه ها و سبزیجات رنگی مانند سیب، بروکلی، آلبالو ، اسفناج و کلم پیچ و غیره از این دسته اند.

چه موادغذایی را نخوریم؟

واکنش اگزمایی به خوردن غذاهای محرک معمولا 6 تا 24 ساعت بعد از مصرف آنها اتفاق می افتد. گهگاه این واکنش در بازه ی زمانی طولانی تری بروز می کند.

پزشک برای حل این مشکل، مواد غذایی که به عنوان محرک اگزما شناخته شده اند را از رژیم غذایی بیمار حذف می کند.

قبل از حذف، بیمار مقداری از آن ماده را به رژیم خود اضافه کرده تا اثر آن را به مدت 4 تا 6 هفته بر روی شدت بیماری بررسی کند و نتیجه بگیرد که به کدام موادغذایی حساس تر است.

اگر علائم بیماری تشدید شود، حذف آن ماده در برنامه ی غذایی آینده ی بیمار قرار می گیرد. اگر هم حذف یک ماده به بهبود وضعیت بیمار کمک نکند، احتمالا نیازی به حذف آن ماده نیست.

غذاهایی که بیشترین محرک های تشدید اگزما هستند عبارتند از:

مرکبات، لبنیات، تخم مرغ، گلوتن یا نشاسته، سویا، ادویه جات (مانند وانیل، میخک یا دارچین) و بعضی از دانه های روغنی.

احتمال دارد پزشک انجام آزمایش حساسیت (آلرژی) را توصیه کند. حتی اگر بیماری به یک نوع ماده غذایی آلرژی نداشته باشد، ممکن است بعد از مصرف مکرر پوستش واکنش آلرژیک به آن ماده نشان دهد.

در افرادی که مبتلا به اگزمای دیسهایدروتیک اند ( تمرکز این بیماری بر روی کف دست ها و پاهاست) خوردن مواد غذایی که حاوی نیکل نیستند به بهتر شدن بیماری کمک می کند.

نیکل عنصری است که در خاک وجود دارد و از آن به مواد غذایی راه پیدا می کند.

غذاهای حاوی نیکل زیاد عبارتند از: حبوبات، چای سیاه، گوشت کنسروی، شکلات، عدس، دانه های روغنی، نخود، دانه های گیاهی، صدف دریایی و دانه سویا.

برخی بیماران سندرم آلرژی دهانی به گرده ی درخت دارند. بنابراین خوردن سیب سبز، هویج، کرفس، فندق و گلابی باعث بروز واکنش آلرژیک در بدنشان می شود.

مکمل های رژیمی و اگزما

مطالعات ثابت کرده اند که استفاده از فرآورده های پروبیوتیک در کاهش علائم اگزما موثر است.

علاوه بر این، بسیاری از بیماران با تغییر رژیم غذایی خود شاهد بهبود اگزما بوده اند.

در صورت حذف یک گروه از مواد غذایی (مثلا محصولات گندم) ، بیمار باید برای جایگزینی آن با مکمل ها با پزشک مشورت کند تا بدنش دچار کمبود ویتامین یا مواد معدنی نشود.